Zadzwoń:  tel. 786 209 614     tel. 571 207 742    rejestracja@klinikamoja.pl

Rehabilitacja

Fizjoterapia zajmuje się oceną oraz podnoszeniem jakości życia w odniesieniu do możliwości ruchowych pacjenta. Fizjoterapia wiąże się z interakcją między fizjoterapeutą, pacjentami, innymi specjalistami opieki zdrowotnej, rodzinami, opiekunami, których celem jest ocena możliwości ruchowych oraz ustalenie celów oddziaływań terapeutycznych.

Nasi fizjoterapeuci są wysoko wykwalifikowani oraz przygotowani do:

· przeprowadzania kompleksowego badania/oceny stanu potrzeb pacjenta,
· ewaluacji wyników badania/oceny stanu pacjenta prowadzącej do podjęcia odpowiedniej decyzji klinicznej,
· formułowania diagnozy, prognozy i planowania terapii,
· udzielania konsultacji w ramach swoich kompetencji oraz określania, kiedy pacjent powinien zostać skierowany do innego specjalisty opieki zdrowotnej,
· wdrażania interwencji fizjoterapeutycznej/fizjoterapeutycznego programu leczenia,
· ustalania wyników planowanych interwencji/terapii,
· formułowania zaleceń.

Elektroterapia

Diadynamik – prądy modulowane małej częstotliwości (50 i 100 Hz), powstałe przez nałożenie na prąd stały prądu sinusoidalnego. Prądy Diadynamik mają silne działanie przeciwbólowe, zmniejszają napięcie mięśniowe, rozszerzają naczynia krwionośne, wpływają na przewodnictwo nerwowe.

Wskazania: zespoły bólowe kręgosłupa, nerwobóle, choroba zwyrodnieniowa stawów, stany pourazowe, zanik mięśni z nieczynności, porażenia obwodowego nerwu twarzowego, półpasiec, odmrożenia, obrzęk na tle zaburzeń odżywczych.

Przeciwwskazania: stan zapalny skóry, rozrusznik serca, nowotwór, miażdżyca, ciąża, porażenie spastyczne, ubytki naskórka, nadwrażliwość na prądy elektryczne, zaburzenia czucia, zakrzepowe zapalenie żył, metalowe elementy w organizmie.

Elektrostymulacja – zabieg elektroleczniczy, mający na celu wywołanie reakcji motorycznej mięśnia lub grupy mięśni. Efekt ten może być osiągnięty dzięki dostatecznie szybkiej zmianie natężenia prądu zarówno stałego, jak i zmiennego o różnej częstotliwości, szerokości oraz kształcie impulsu.

Wskazania: zaniki mięśniowe po unieruchomieniu stawów, leczenie złamań.

Przeciwwskazania: ciąża i laktacja.

Galwanizacja – zabieg elektroleczniczy, w którym wykorzystuje się prąd stały. Działa on kojąco na nerwy czuciowe a pobudzająco na nerwy ruchowe.

Wskazania: zwyrodnienie stawów kończyn i kręgosłupa, nerwobóle, zapalenia w obrębie układu nerwowego, choroby neurologiczne, choroby i zaburzenia układu krążenia obwodowego, zanikanie mięśni, porażenia wiotkie, kontuzje stawów, mięśni, ścięgien.

Przeciwwskazania: ciąża i jej podejrzenie, skaza krwotoczna, podwyższona temperatura ciała, sztuczny rozrusznik serca, wszczepiony w ciało metal, niewydolny układ krążenia, tworzenie się zakrzepów, zatorów, zapalenie żył, choroba nowotworowa, choroby zapalne skóry, słaba kondycja zdrowotna, gruźlica płuc.

Jonoforeza – zabieg z użyciem elektrycznego prądu stałego, który pomaga wprowadzić do organizmu przez skórę substancje aktywne (np. leki, preparaty kosmetyczne). W medycynie zabiegi jonoforezy stosuje się w leczeniu stanów zapalnych, przy zwyrodnieniu stawów, uśmierzaniu bólu oraz w zabiegach, mających na celu obniżenie napięcia mięśni.

Wskazania: nerwobóle, polineuropatie, zespół bólowy w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kręgosłupa, artrozy, obwodowe porażenia, zaburzenia krążenia obwodowego, utrudniony zrost kostny.

Przeciwwskazania: ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich, wypryski, owrzodzenia, stany gorączkowe, miejscowe zaburzenia czucia, wszczepiony rozrusznik serca, endoprotezy, miażdżyca.

Prądy interferencyjne, inaczej nazywane prądami Nemeca służą wzmocnieniu mięśni i zmniejszeniu ich napięcia, pobudzeniu krążenia poprzez lepsze ukrwienie, redukcji obrzęków, mają też działanie działanie przeciwbólowe.
Prądy Nemeca zalicza się do prądów o średniej częstotliwości. Ich działanie polega na interferencji, czyli nakładaniu się fal płynących prądów z dwóch obwodów. Są one skrzyżowane ze sobą, a prądy mają różną częstotliwość, która zmienia się rytmicznie. Taki układ powoduje, że prądy interferencyjne działają wewnątrz tkanek, odżywiają je i pobudzają do skurczu mięśnie szkieletowe.

Prądy Nemeca: przebieg zabiegu

Fizjoterapeuta mocuje na skórze elektrody i stopniowo zwiększa natężenie prądu. Pacjent powinien w krótkim czasie odczuć delikatne wibracje, ale nie mogą one wywoływać dyskomfortu czy tym bardziej bólu. Częstotliwość prądu zależy od tego, z jakim schorzeniem mamy do czynienia i jaki terapeutyczny efekt zamierzamy uzyskać. Wyższą częstotliwość (90-100 Hz) stosuje się w stanach ostrych i podostrych, działa przede wszystkim przeciwbólowo, a niższą (25-80 Hz) w przewlekłych i ma za zadanie pobudzić mięśnie do skurczu, poprawić krążenie i ukrwienie tkanek. Jednorazowy zabieg trwa ok. 5-20 minut (krótszy czas stosuje się w stanach ostrych, nieco dłużej w stanach przewlekłych) i wykonuje się go zazwyczaj raz dziennie. By stosowanie prądów interferencyjnych przyniosło spodziewane rezultaty lekarz przepisuje całą ich serię, zazwyczaj obejmującą pięć lub 10 zabiegów.

Prądy Nemeca: wskazania

Prądy interferencyjne przynoszą świetne rezultaty w terapii wielu schorzeń. Lekarze chętnie je zalecają w chorobie zwyrodnieniowej stawów, w nerwobólach i zespołach uciskowych, bólach kręgosłupa i dyskopatiach oraz zaburzeniach krążenia obwodowego. Terapia prądami interferencyjnymi sprawdzi się też w przypadku zapalenia okolic stawu barkowego, osłabienia lub zaniku mięśni m.in. po złamaniach kończyn, w stanach po urazach narządu ruchu (zwichnięcia, skręcenia, krwiaki, obrzęki). Niektórzy lekarze przepisują też zabiegi z wykorzystaniem prądów interferencyjnych na problemy z nietrzymaniem moczu czy w związku z częstymi migrenami.

Prądy Nemeca: przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania prądów interferencyjnych są podobne jak w przypadku wszystkich zabiegów elektroterapii. Są to: nowotwory, stany zapalne skóry w miejscu stosowania zabiegu, np. trudno gojące się owrzodzenia, wszczepione urządzenia elektroniczne (np. rozrusznik serca), metalowe elementy lub implanty (np. endoprotezy, jeśli prąd miałyby przepływać przez to miejsce). Przeciwwskazaniem są też zaburzenia czucia, ciąża (jeśli zabieg wykonuje się w okolicach brzucha lub dolnego odcinka kręgosłupa), ogólne infekcje, przebiegające z wysoką gorączką.

Jest to prąd zmienny o częstotliwości 2do 10kHz modulowany z częstotliwością 50Hz. Prądy te wykorzystywane są do odbudowy napięcia mięśniowego jako skutek urazu lub operacji, zwiększenia siły mięśniowej w sporcie oraz gdy wykonywana jest rehabilitacja. Wskazania: zaniki mięśniowe z unieruchomienia, trening mięśniowy, porażenia obwodowe mniejszego stopnia, stymulacja mięśni, stymulacja zrostu kostnego, przeciwbólowe, wspomagania treningu siłowego lub wytrzymałościowego mięśniowego, uszkodzenie przewodzenia nerwowego. Przeciwwskazania: stany zapalne skóry, ubytki naskórka, osobnicza nadwrażliwość na prąd, rozrusznik serca, porażenie spastyczne, nowotwory, zakrzepowe zapalenie żył, miażdżyca, zaburzenie czucia, metal w organizmie, ciąża.

TENS to nieinwazyjna i niefarmakologiczna, przezskórna stymulacja nerwów, opierająca się na działaniu prądów impulsowych niskiej częstotliwości, zbliżonych do częstotliwości prądów fizjologicznych. TENS nie leczy przyczyn bólu, ale znacznie zmniejsza jego odczuwanie.

Elektroterapia TENS (przezskórna stymulacja nerwów) działa stymulująco na układ nerwowy, który przenosi informacje regulujące pracę organizmu, z mózgu do wszystkich narządów, tkanek i komórek.

Elektrostymulacja TENS: jak wygląda?

Aparaty do elektrostymulacji TENS są niewielkich rozmiarów. Do przeprowadzenia zabiegu potrzebne są przynajmniej dwie elektrody (jeden kanał), które tworzą zamknięty obwód elektryczny. Aparaty TENS mają przeważnie dwa kanały (w sumie 4 elektrody), co pozwala na stymulację dwóch różnych obszarów lub jednego obszaru, ale w sposób dający większą pewność właściwego pobudzenia.

Elektrody mogą być rozmieszczone lokalne (w okolicy występowania bólu), przykręgosłupowo albo w określonych punktach
(akupunkturowych lub motorycznych mięśni i nerwów).

Działanie TENS

  • przeciwbólowe
  • osłabienie czucia bólu (zmniejszanie ilości sygnałów wysyłanych przez nerwy bólowe do kory mózgowej)
  • poprawa ukrwienia
  • rozszerzanie naczyń krwionośnych
  • przyśpieszanie zrostu kostnego po złamaniach
  • zmniejszanie cellulitu
  • przeciwzmarszczkowe
  • wzmaganie uwalniania endorfin do krwiobiegu
  • poprawiające samopoczucie

TENS: wskazania

  • ból pooperacyjny
  • dyskopatia
  • bóle głowy, migreny
  • bóle przy osteoporozie
  • schorzeniach reumatycznych
  • neuropatia
  • owrzodzenia skóry
  • rany
  • obrzęki
  • rozgrzewka w sporcie wyczynowym

 

Prądy Traberta – zabieg, w którym wykorzystuje się przerywany prąd galwaniczny o prostokątnym kształcie impulsu i stałych parametrach. Działa silnie bodźcowo, zmniejszając odczucie bólu i poprawia krążenie.

Wskazania: choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, zespoły bólowe kręgosłupa, stany zwiększonego napięcia mięśniowego, zespoły niedokrwienne kończyn.

Przeciwwskazania: takie same jak w innych zabiegach elektroleczniczych.

Ultradźwięki

Ultradźwięki to fale akustyczne o wysokiej częstotliwości (1-3 MHz).Tkanka naświetlana tego typu falami podlega mikromasażowi, którego efektem jest zwiększona temperatura, przyspieszone mikrokrążenie. Mają działanie przeciwbólowe, rozluźniające, przyspieszające gojenie. Ponadto korzystnie wpływają na poprawę ukrwienia, wrost potencjału błonowego komórki, polepszenie przewodnictwa nerwowego, zmniejszenie napięcia mięśniowego i zmniejszenie napięcia błony mięśniowej gładkiej.

Wskazania: choroby zwyrodnieniowe stawów i kręgosłupa, stany pourazowe (złamania, przykurcze, skręcenia, naderwania, krwiaki), schorzenia reumatologiczne (reumatolidalne zapalenia stawów, reumatyzm okołostawowy, choroba bechterewa), schorzenia neurologiczne (neuralgie, zapalenia nerwów, postępujący zanik mięśni, piramidowe i pozapiramidowe zespoły hipertoniczne i kurczowe, bóle poamputacyjne, choroby skóry (twardzina, owrzodzenia blizny).

Przeciwwskazania: ciąża, choroba nowotworowa, stan po wszczepieniu rozrusznika, obecność implantów metalowych w okolicy zabiegu, ostre stany zapalne, wyniszczenie organizmu.

Krioterapia

Krioterapia polega na zastosowaniu na powierzchnię ciała temperatury kriogenicznej, poniżej -100 st C w czasie od 2 do 3 minut. Celem zabiegu jest wywołanie i wykorzystanie fizjologicznych reakcji ustroju na zimno. Głębokie przekrwienie tkanek występujące po chwilowym schłodzeniu ułatwia wykonywanie ćwiczeń leczniczych. Zabieg wykazuje działanie: przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i zmniejszające napięcie mięśni.

Wskazania: ostre zapalenia tkanek miękkich okołostawowych, obrzęki po złamaniu kości oraz zwichnięciu i skręceniu stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, przewlekłe zapalenie kręgosłupa szyjnego, zmiany zapalne stawów o podłożu metabolicznym – dna moczanowa, zwalczanie przewlekłego i patologicznego bólu (metoda zachowawcza), zwalczanie odruchowej i ośrodkowej spastyczności mięśni w procesie rehabilitacji neurologicznej, ostre i zadawnione urazy sportowe lub pooperacyjne.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość na zimno, stany zapalne układu moczowego, choroby układu krążenia.

Laseroterapia

Laserotrapia – stymulacja światłem laserowym, powodująca wiele korzystnych efektów, m.in. poprawę mikrokrążenia, pobudzenie angigenezy, wzrost aktywności enzymów oraz zmiany w wydzielaniu neuroprzekażników i hormonów. Wymienione efekty wywołują działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, dzięki czemu przyspieszeniu ulegają procesy regeneracji tkankowej oraz resorpcji płynów wysiękowych.

Wskazania: trądzik pospolity, choroba zwyrodnieniowa stawów, przewlekłe stany zapalne, utrudniony zrost kostny, przeciążenia mięśni oraz tkanek miękkich i okołostawowych, nerwobóle nerwów obwodowych, trudno gojące się rany i owrzodzenia.

Przeciwwskazania: stany nowotworowe i zagrożenia nowotworem, z uwagi na pobudzające działanie lasera.

Magnetoterapia

Pole magnetyczne działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Pobudza przemianę materii, procesy oddychania komórkowego regeneracji tkankowej. Usprawnia krążenie krwi, hamuje procesy destrukcyjne w stawach, przyspiesza gojenie ran. Ponadto przyspiesza zrastanie i gojenie złamań i stłuczeń kości, polepsza krążenie krwi, zwiększa dotlenienie, tonizuje napięcia mięśniowe, działa antystresowo, przyspiesza wydalanie toksyn, znosząc dyskomfort spowodowany bólem czy stresem.

Wskazania: rwa kulszowa, choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa i stawów, stany pourazowe, bóle reumatyczne, nerwobóle, migreny, bóle głowy, bóle mięśniowe, bóle pourazowe, bóle pleców i krzyża.

Przeciwwskazania: ciąża, choroba nowotworowa, gruźlica, nadczynność tarczycy, krwawienia, ciężkie infekcje, niestabilna choroba wieńcowa, stan po wszczepieniu rozrusznika.

Taping medyczny

Taping medyczny opiera się na działaniu system autoregeneracji organizmu, ulepszając go poprzez aktywację układów neurologicznego i krążenia.

Mięśnie człowiekowi nie są potrzebne tylko do przemieszczania się i dźwigania ciężaru ciała, kontrolują one również krążenie żylne i limfatyczne. To właśnie z tego powodu zaburzenia funkcji mięśni mogą dawać objawy wielo systemowe. Terapeuci z Japonii i Korei odkryli, iż można aktywować naturalny proces powrotu do zdrowia, używając elastycznych plastrów. Dzięki ich zaangażowaniu wykształcił się nowy sposób leczenia schorzeń nerwowych, mięśniowych, narządowych.

Jak wiadomo mięśnie bezustannie kurczą się i rozciągają w swoim zakresie, natomiast kiedy nadmiernie się rozciągają bądź kurczą (np. poprzez podniesienie zbyt dużego ciężaru) dochodzi do urazów, co prowadzi do powstawania ognisk zapalnych. Kiedy w mięśniu wytwarza się zapalenie obserwujemy obrzęk, sztywność i zmęczenie, ponadto przestrzeń pomiędzy mięśniem a skórą ulega zmniejszeniu, uciskając na naczynia limfatyczne. Zwężenie w efekcie doprowadza do ucisku na znajdujące się w skórze receptory bólowe, wywołując ból. Plastry, podnosząc skórę, zwiększają tą przestrzeń, co działa przeciwbólowo i wzmaga przepływ limfy.

Właściwości plastrów medycznych: mogą się rozciągać 130-140% swojej długości spoczynkowej, rozciągają się tylko na długość, grubość plastrów jest taka sama jak ludzkiej skóry, nie ma na nich maści ani lekarstw, można je nosić przez kilka dni, są wodoodporne, w zależności od celu, jaki chcemy osiągnąć musimy się zastanowić, czy rozciągać plaster (i ewentualnie jak mocno), czy nie.

Warto pamiętać, iż dla uszkodzonych mięśni naklejany plaster jest nierozciągnięty. W takim przypadku zamiast plastra naciągamy skórę w miejscu uszkodzenia. Osiągamy to poprzez rozciągnięcie mięśnia i stawów w tym rejonie. W tej technice skóra jest podniesiona, co umożliwia poprawę krążenia krwi i płynów limfatycznych pod jej powierzchnią. Kiedy mamy do czynienia z uszkodzonym stawem czy więzadłem, plaster powinien być rozciągnięty zanim nakleimy go na skórę. Zniszczone stawy, więzadła nie są w stanie spełniać swoich funkcji, wiec zdają się na rozciągnięty dla korekcji plaster. W zależności od urazu taśma będzie bardziej lub mniej rozciągnięta, co nie oznacza, że technika ulegnie zmianie. Podstawowa zasada przy plastrowaniu osłabionych mięśni brzmi: umieścić plaster dookoła mięśnia, zaczynając od przyczepu początkowego, podążając wzdłuż i kończąc na jego przyczepie końcowym.

Aby zapobiegać drętwieniu i nadmiernym skurczom, plaster powinien być naklejony od przyczepu końcowego do początkowego. Ważne jest także, aby w każdym przypadku rozciągać skórę przed naklejeniem plastra. Szczególnie ważne jest to przy bólu mięśniowym – bez wcześniejszego naciągnięcia skóry, metoda nie będzie przynosić spodziewanych rezultatów.

Diatermia krótkofalowa Curapuls

Terapuls to impulsowe pole elektromagnetyczne wielkiej częstotliwości. Pole to nie wytwarza ciepła, lecz działa na potencjał błon komórkowych, co daje w efekcie zmianę właściwości fizykochemicznych tkanek, efekt przeciwzapalny, przeciwbólowy i przeciwobrzękowy. Działanie terapeutyczne impulsowego pola polega na dostarczeniu do organizmu energii o bardzo dużej częstotliwości, przy bardzo krótkim czasie oddziaływania i długiej przerwie następującej po każdym impulsie.

Wskazania: dolegliwości stawowe, neuralgie, dermatologia, niewydolność , wazomotoryczna, tenopatie, bóle mięśniowe, uszkodzenia tkanek miękkich

Do najczęstszych efektów zalicza się:

  •  wzrost elastyczności tkanki łącznej, w szczególności: skóry,mięśni, ścięgien, więzadeł oraz torebki stawowej,
  • zmniejszenie napięcia mięśniowego,
  • poprawę sprężystości tkanki kolagenowej w torebkach stawowych,co zwiększa ruchomość stawów,
  • obniżenie pobudliwości nerwowo-mięśniowej,
  • redukcję bólu i zmniejszenie stanów zapalnych.
  • wzrost zewnątrzkomórkowego poziomu Ca++,
  • normalizację pH,
  • zwiększenie wrażliwości na skutek zmian w błonie komórkowej,
  • zmniejszenie zawartości glikogenu,
  • wzrost liczby leukocytów i limfocytów.

Terapia obrzękowa

​Terapia obrzękowa – zespół metod i technik fizjoterapeutycznych mający na celu eliminację lub minimalizację dolegliwości wywołanych obrzękiem (widocznym obrzmieniem naczyń limfatycznych), prowadzący do przywrócenia częściowej lub całkowitej sprawności ruchowej i równowagi psychicznej pacjenta. Ze względu na specyfikę schorzeń układu chłonnego, terapia obrzękowa jest podstawowym – poza farmakologią – sposobem leczenia chorób naczyń i przewodów limfatycznych. Skuteczność terapii obrzękowej gwarantuje połączenie różnych działań fizjoterapeutycznych takich, jak:

  • manualny drenaż limfatyczny,
  • terapia obrzęku,
  • terapia kompresji (uciskowa),
  • terapia ruchowa przy zachowaniu kompresji,
  • wysokie ułożenie kończyn,
  • terapia oddechowa.

Wskazania: obrzęki limfatyczne pierwotne i wtórne (najczęściej nabyte na skutek zabiegów stosowanych podczas leczenia nowotworów), obrzęki pourazowe, obrzęk żylny, obrzęki powstałe na skutek braku aktywności ruchowej, obrzęki lipidowe, obrzęki idiomatyczne, chroniczne obrzęki zapalne, obrzęki towarzyszące zaburzeniom krążenia tętnic.

Przeciwwskazania: ogólne: ostra tromboza, ostre zapalenia bakteryjne i wirusowe, ostre egzemy skórne, nieleczony nowotwór lub nawroty nowotworu, niewyrównana niewydolność serca; w rejonie szyi: nadczynność tarczycy, syndrom zatoki tętnicy szyjnej, zaburzenia rytmu serca; w rejonie brzucha: ciąża, bóle brzucha o znanym i nieznanym podłożu.

Fototerapia

Fototerapia pociąga za sobą eksponowanie skóry na promienie UV. Jest to standardowe leczenie pacjentów w zaawansowanej łuszczycy, którzy nie reagują na miejscowe leczenie.

Leczenie to odbywa się zwykle w gabinetach lekarskich, szpitalach, czy w domu.

  • UVB jest rodzajem leczenia, pociągającym za sobą konieczność eksponowania skóry na promienie UVB. Jest to powszechnie stosowane, bezpieczne i przynoszące bardzo dobre efekty leczenia. Nowoczesne wąskie pasmo 31 nm tzw. narrow band umożliwia terapię bez stosowania leków.
  • PUVA (psolareny plus promieniowanie UVA) to inaczej połączenie leków uwrażliwiających na światło z promieniowaniem UVA, nazwane również fotochemioterapią.

Terapia domowa: pacjenci, którzy mieszkają daleko od gabinetów wyposażonych w sprzęt do fototerapii lub nie mają czasu na codzienne naświetlania, mogą zakupić takowy do stosowania w domu. Decyzja ta wymaga jednak konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Pacjenci z bardzo zaawansowaną i wycieńczającą postacią łuszczycy powinni udać się do szpitala w celu skoncentrowania się na leczeniu promieniowaniem UV przez zastosowanie silniejszej dawki.

Większość pacjentów czuje się lepiej po około 6-12 miesiącach, dlatego po tym okresie można zmniejszyć intensywność leczenia.

Wybrane pozycje cennika:

  • Konsultacja fizjoterapeuty 30 PLN
  • Zabiegi 15 min 20 PLN
  • Pakiet 10 zabiegów 190 PLN
  • Indywidualne Plany Rehabilitacyjne od 300 PLN
s7
Nasze Usługi
Klinika Moja

Specjalistyczna Klinika Rehabilitacji i Telemedycyny

ZADZWOŃ

Rejestracja:

+48 786 209 614

+48 571 207 742

lub napisz: rejestracja@klinikamoja.pl

Gdzie nas szukać

Warszawa, Ochota 

Al. Jerozolimskie 181 B

(Adgar Park West)

Godziny otwarcia Poniedziałek - Piątek 8.00-18.00

Copyright 2017 - Medicine Pro - All Rights Reserved